Polska zmierza ku modelowi opieki opartemu na rodzinie

Polska stoi w obliczu cichego kryzysu związanego z możliwością zabezpieczenia przyszłości finansowej na emeryturę. Zjawisko to coraz bardziej przypomina rozwiązania funkcjonujące w niektórych krajach azjatyckich, gdzie tradycyjnie rodzina stanowi główny filar opieki nad osobami starszymi.

Według wypowiedzi Ady Zaorskiej, eksperta, rozpowszechnia się w Polsce tzw. system tajlandzki. Model ten charakteryzuje się brakiem obligatoryjnego systemu emerytalnego i rentowego, a jakość życia w starości uzależniona jest od zaangażowania rodziny. To oznacza, że to, jak dorosłe dzieci będą opiekować się swoimi rodzicami, w znacznej mierze determinuje warunki materialne i społeczne późnego okresu życia.

Problem dotyczy szerokiego spektrum społeczeństwa. Wielu Polaków, niezależnie od poziomu dochodów, napotyka trudności w tworzeniu oszczędności emerytalnych. Sytuacja ekonomiczna gospodarstw domowych, rosnące koszty utrzymania i inflacja sprawiają, że zaplanowanie bezpiecznej starości wydaje się coraz bardziej nierealne dla przeciętnego obywatela.

Eksperci zwracają uwagę, że zjawisko to stanowi zagrożenie dla stabilności społecznej i wymaga szerszej dyskusji na temat przyszłości polskiego systemu zabezpieczeń społecznych. Brak działań naprawczych może pogłębiać nierówności dochodowe i zwiększać presję na rodziny, stawiając je w roli instytucji opiekuńczych wbrew nowoczesnym standardom zarządzania wiekiem.

Na podstawie materiału Interia. Link do oryginału →